Dô sprach der wirt des landes: ‚alleß, daß wir hân, 126

geruochet irs nâch êren, daß sî iu undertân

und sî mit iu geteilet lîp unde guot!‘

dô wart der hêrre Sîvrit ein lützel sanfter gemuot.

Dô hieß man in behalten alleß ir gewant. 127

die besten herberge man suohte, die man vant,

Sîvrides knehten: man schuof in guot gemach.

den gast man sît vil gerne dâ zen Burgunden sach.

Man bôt im michel êre dâ nâch ze manegen tagen, A.128

tûsent stunden mêre, danne ich iu kan gesagen.