vroun Kriemhilde: ir sult ir willekomen sîn.‘

Gîselher si brâhte, dâ er die vrouwen vant. A.1393

die boten sach si gerne ûß der Hiunen lant:

si gruoßtes minneclîche durch tugenthaften muot.

dô sagten ir diu mære die boten hövisch unde guot.

‚Mîn vrou iu her enbiutet,‘ sô sprach Swemelîn, A.1394

‚ir dienst in grôßen triuwen, und möhte daß gesîn,

daß si iuch dicke sæhe, ir sult gelouben daß,

sô wær ir in der werlte mit deheinen vreuden baß.‘

Dô sprach diu küneginne: ‚des mac nu niht gesîn. A.1395