Vil hôch anme swerte en bouc er im dô bôt, 1493

lieht unde schœne was er von golde rôt,

daß man in über fuorte in Gelphrâtes lant.

der übermüete verge nam selbe deß ruoder an die hant.

Ouch was der selbe schifman niulîch gesît. 1494

diu gir nâch grôßem guote vil bœseß ende gît.

dô wolt er verdienen daß Hagnen golt vil rôt:

des leit er von dem degene den swertgrimmegen tôt.

Der verge zôch genôte hin über an den sant. A.1495

den er dâ nennen hôrte, do er des niht envant,