und hât er guote sinne, daß er sîn niht entuot,
schade vil maneges mannes wirt von sinnen wol behuot.
Dô sprach der küene Volkêr: ‚wir hân daß wol ersehen, 1739
daß wir hie vinden vînde, als wir ê hôrten jehen.
wir suln zuo den künegen hin ze hove gân,
so entar unser hêrren mit strîte niemen bestân.‘
‚Nu wil ich iu volgen,‘ sprach dô Hagene. 1740
si giengen, dâ si vunden vil der degene
in grôßem antphange noch an dem hove stân.
Volkêr der küene vil lûte sprechen began.