Dô sprach der marcgrâve, der edel Rüedegêr: A.1933
‚sol aber ûß dem hûse iemen komen mêr,
die iu doch gerne dienent, daß lât uns vernemen:
sô sol vride stæte guoten vriunden gezemen.‘
Des antwurte Gîselher sîme sweher zehant: A.1934
‚vride unde suone sî iu von uns bekant,
sît ir sît triuwen stæte, ir und iuwer man.
ir sult unangestlîchen mit iuren vriunden hinnen gân.‘
Dô der hêrre Rüedegêr gerûmte den sal, 1935
vünf hundert oder mêre im volgten über al.