die houwen durch die helme, daß nâch den swerten vliußet bluot.‘

Etzel was der küene, er vaßte sînen schilt. 1958

‚nu vart gewerlîche,‘ sprach vrou Kriemhilt,

‚und bietet ir den recken daß golt über rant.

wan erreicht iuch Hagene, ir habt den tôt an der hant.‘

Der künic was sô küene, er wolde erwinden niht, 1959

daß von sô rîchen vürsten selden nu geschiht.

man muos in bî dem veßßel ziehen wider dan.

Hagene der grimme in aber hœnen began:

‚Eß was ein nâhiu sippe,‘ sprach Hagene der degen, 1960