ob ich müge betwingen den übermüeten man.‘

sîn schilt was verhouwen, einen beßßern er gewan.

Vil schiere wart der recke dô gewâfent baß. 1997

einen gêr vil starken nam er durch den haß,

dâ mite er aber wolde Hagnen dort bestân.

eß wær im vrum und êre, ob erß hete nu verlân.

Sîn mohte niht erbîten Hagene der degen. 1998

er lief im hin entgegene mit schüßßen unde slegen

die stiegen an ein ende: sîn zürnen daß was grôß.

Îrinc sîner sterke dô vil wênic genôß.