weder schilt noch wâfen truoger an der hant:
er wolde in sînen zühten zuo den gesten gân;
von sîner swester kinde wart im ein strâfen getân.
Dô sprach der grimme Wolfhart: ‚welt ir dar blôßer gân, 2186
sô mag eß ân ein schelten nimmer wol gestân:
sô müeßt ir lesterlîche tuon die widervart;
komt ir dar gewâfent, daß eteslîcher wol bewart.‘
Dô garte sich der wîse durch des tumben rât. 2187
ê eß ervunde Hildebrant, dô wâren in ir wât
alle Dietrîches recken und truogen swert enhant.