Dô nam der hêrre Dietrîch selbe sîn gewant; 2261

im half, daß er sich wâfente, der alte Hildebrant.

dô klagte alsô sêre der kreftige man,

daß daß hûs erdießen von sîner stimme began.

Do gewan er aber widere rehten heldes muot. 2262

in grimme wart gewâfenet dô der degen guot.

einen schilt vil vesten den nam er an die hant:

si giengen balde danne, er unde meister Hildebrant.

Dô sprach von Tronje Hagene: ‚ich sihe dort her gân 2263

den hêrren Dietrîche: der wil uns bestân