in dem schöne Land.

Minen Auge g’fallt

Herischried im Wald.

Woni gang, se denki dra,

’s chunnt mer nüt uf d’ Gegnig[25] a

z’ Herischried im Wald.

Imme chleine Hus

wandlet i und us —

gelt, de meinsch, i sag der, wer?

’s isch e Sie, es isch kei Er,