Keem Reinke de Voß[49]

un dach: das en Kost!

Un seggt: „Lüttje Matten,

so flink oppe Padden[50]?

Un danzst hier aleen

oppe achtersten Been?

„Kumm, lat uns tosam!

Ik kann as de Dam!

De Krei[51], de spelt Fidel,

denn geit[52] dat canditel[53],