Döntje[250]

von

Gustav Falke.

Dar weer mal’n lütt Hohn[251],

dat harr nix to dohn,

do leggt dat en Ei,

dat Ei güng entwei,

do keem dar’n lütt Katt rut[252],

de Katt, de seeg swatt ut[253]

un sä[254] to’t lütt Hohn: