[622] App. Bell. Civ. i. 22 [Greek: oi te presbeis oi kat auton eti parontes syn phthono tauta permontes ekekragesan.]

[623] Plut, C. Gracch. 5 [Greek: ho de dikastikos (nomos) ho to pleiston apekopse taes ton synklaetikon dynameos … ho de priakosious ton hippeon proskatelexen antois ousi triakosiois kai tas kriseis koinas ton hexakosion epoiaese]. Cf. Compar. 2. Liv. Ep. lx Tertiam (legem tulit) qua equestrem ordinem, tunc cum senatu consentientem, corrumperet: "ut sexcenti ex equitibus in curiam sublegerentur: et quia illis temporibus trecenti tantum senatores erant, sexcenti equites trecentis senatoribus admiscerentur": id est, ut equester ordo bis tantum virium in senatu haberet.

[624] Vellei. ii. 6 C. Gracchus … judicia a senatu transferebat ad equites. (Cf. ii. 13. 32). Tac. Ann. xii. 60 Cum Semproniis rogationibus equester ordo in possessione judiciorum locaretur. Plin. H.N. xxxiii. 34 Judicum autem appellatione separare eum (equestrem) ordinem primi omnium instituere Gracchi, discordi popularitate in contumeliam senatus. Cf. Diod. xxxv. 25; xxxvii. 9; App. Bell. Civ. 1. 22.

[625] The qualifications of the Gracchan jurors were probably identical with those required for jurors under the extant lex Repetundarum (C.I. L. i. n. 198; Bruns Fontes i. 3. 10) which is probably the lex Acilia (Cic. in Verr. Act. i. 17. 51; cf. Mommsen in C.I.L. l.c.). The conditions fixed by this law are as follows (ll. 12, l3):—Praetor quei inter peregrinos jous deicet, is in diebus x proxumeis, quibus h. l. populus plebesve jouserit, facito utei CDL viros legat, quei in hac civit[ate … dum nei quem eorum legat, quei tr. pl., q., iii vir cap., tr. mil. l. iv primis aliqua earum, iii vi]rum a. d. a. siet fueri[tve, queive mercede conductus depugnavit depugnaverit, queive quaestione joudicioque puplico conde]mnatus siet quod circa eum in senatum legei non liceat, queive minor anneis xxx majorve annos lx gnatus siet, queive in u[rbem Romam propiusve urbem Romam passus M domicilium non habeat, queive ejus magistratus, quei supra scriptus est, pater frater filiusve siet, queive ejus, quei in senatu siet fueritve, pater frater filiusve siet, queive trans mar]e erit. (Cf. ll. 16, 17). Unfortunately the main qualification for the jurors, which was stated after the words "in hac civitate," has been lost.

[626] Plut. C. Gracch. 6 [Greek: kakeino tous krinountas ek ton hippeon hedoken (ho daemos) katalexai].

[627] The lex Acilia says "within ten days of its becoming law" (p. 214, note 2). If Plutarch (l.c.) is right about Gracchus selecting the original judices, the provision of this lex shows that it cannot be, as some have thought, the law which first created the Gracchan jurors. It must have been passed subsequently to Gracchus's own lex judiciaria.

[628] In the Ciceronian period we find a knight as a judex in a civil case (Cic. pro Rosc. Com. 14. 42), but it is not probable that senators were ever excluded from the civil bench. See Greenidge Legal Procedure of Cicero's Time p. 265.

[629] Cic. in Verr. Act. i. 13. 38.

[630] Cic. pro Cluent. 56. 154 Lege … quae tum erat Sempronia, nunc est Cornelia (i.e. the law mentioned in note 4) … intellegebant … ea lege equestrem ordinem non teneri. Livius Drusus in 91 B.C. attempted to fix a retrospective liability on the equestrian jurors (Cic. pro Rab. Post 7. 16). Cf. App. Bell. Civ. i. 35. Yet Appian elsewhere (Bell. Civ. i. 22) says that the equites obviated trials for bribery [Greek: synistamenoi sphisin autois kai biazomenoi]. It is possible that prosecutions for corruption before the judicia populi are meant. See Strachan-Davidson in loc.

[631] Cic. pro Cluent. 55. 151 Hanc ipsam legem NE QUIS JUDICIO CIRCUMVENIRETUR C. Gracchus tulit; eam legem pro plebe, non in plebem tulit. Postea L. Sulla … cum ejus rei quaestionem hac ipsa lege constitueret, … populum Romanum … alligare novo quaestionis genere ausus non est. 56. 154 Illi non hoc recusabant, ea ne lege accusarentur … quae tum erat Sempronia, nunc est Cornelia … intellegebant enim ea lege equestrem ordinem non teneri.