[74] Dig. 21. 1. 40-42 (from the edict of the curule aediles) Ne quis canem, verrem vel minorem aprum, lupum, ursum, pantheram, leonem … qua vulgo iter fiet, ita habuisse velit, ut cuiquam nocere damnumve dare possit.

[75] Cic. de Off. ii. 17. 60 Tota igitur ratio talium largitionum genere vitiosa est, temporibus necessaria. He adds the pious but unattainable wish Tamen ipsa et ad facultates accomodanda et mediocritate moderanda est. Compare the remarks of Pöhlmann on the subject in his Geschichte des antiken Communismus und Sozialismus ii. 2. p. 471.

[76] Mommsen Staatsr. ii., p. 382.

[77] Plut, Ti. Gracch. 14.

[78] Liv. xxxix. 44; Plut, Cat. Maj. 18.

[79] Nitzsch Die Gracchen, p. 128.

[80] Cic. de Off. ii. 22. 76 (Paullus) tantum in aerarium pecuniae invexit, ut unius imperatoris praeda finem attulerit tributorum. A deterrent to luxury could still have been created by imposing heavy harbour-dues on articles of value; but this would have required legislation. Nothing is known about the Republican tariff at Italian ports. The percentage may have been uniform for all articles.

[81] Liv. xxxiv. cc. 1-8; Val. Max. ix. 1. 3; Tac. Ann. iii. 33.

[82] Macrob. Sat. iii. 17; Festus pp. 201, 242; Schol. Bob. p. 310; Meyer Orat. Rom. Fragm. p. 91.

[83] This date (161) is given by Pliny (H.N. x. 139); Macrobius (Sat. iii. 17. 3) places the law in 159.