[28] Gell. v. 13 “Conveniebat ... ex moribus populi Romani primum juxta parentes locum tenere pupillos debere, fidei tutelaeque nostrae creditos; secundum eos proximum locum clientes habere, qui sese itidem in fidem patrociniumque nostrum dediderunt.” The third place was filled by hospites, the fourth by cognati and adfines.
[29] Liv. ii. 56.
[30] Suet. Claud. 24 “(Claudius) Appium Caecum censorem (312 B.C.) ... libertinorum filios in senatum allegisse docuit; ignarus temporibus Appii (312-280 B.C.) et deinceps aliquamdiu ‘libertinos’ dictos, non ipsos qui manu emitterentur, sed ingenuos ex his procreates.”
[31] Plut. Mar. 5.
[32] Festus p. 94 “gentilis dicitur ex eodem genere ortus et (?) is qui simili nomine appellatur.”
[33] p. 5.
[34] Cic. Top. 6, 29 “Gentiles sunt inter se, qui eodem nomine sunt; qui ab ingenuis oriundi sunt; quorum majorum nemo servitutem servivit; qui capite non sunt deminuti.”
[35] The test is illustrated by a controversy between the patrician Claudii and the plebeian Claudii Marcelli, Cic. de Orat. i. 39, 176 “Quid? qua de re inter Marcellos et Claudios patricios centumviri judicarunt, cum Marcelli ab liberti filio stirpe, Claudii patricii ejusdem hominis hereditatem gente ad se rediisse dicerent, nonne in ea causa fuit oratoribus de toto stirpis et gentilitatis jure dicendum.” Suetonius (Tib. 1) says of the clan of the Claudii Marcelli, as compared with their patrician namesakes, “nec potentia minor nec dignitate.”
[36] Liv. x. 8, quoted p. 5.
[37] p. 5.