[188] Liv. i. 41 “Servius, praesidio firmo munitus, primus injussu populi, voluntate patrum regnavit.”
[189] Cic. de Rep. ii. 17, 31 “Tullum Hostilium populus regem, interrege rogante, comitiis curiatis creavit, isque de imperio suo ... populum consuluit curiatim.”
[190] The last injustus dominus of Rome ruled “neque populi jussu neque auctoribus patribus” (Cic. de Rep. ii. 24, 45; Liv. i. 49).
[191] Thus Romulus takes his own auspices on the Palatine (Liv. i. 6).
[192] p. 39.
[193] Liv. i. 18 “de se ... deos consuli jussit.”
[194] Labeo ap. Gell. xv. 27, 1; Liv. xl. 42, 8.
[195] Dionys. ii. 14; iv. 74; Plut. Ti. Gracch. 15.
[196] Festus p. 185; Labeo ap. Gell. xv. 27; Ov. Fasti ii. 21.
[197] This is shown by his sacrifices on the Kalends and on the Nones (sacra nonalia) and his offering of a ram to Janus in the regia on the Agonalia (Jan. 9) (Festus p. 10; Varro L.L. vi. 12; Ov. Fasti i. 317).