[377] Dionys. vi. 89. The sacrosanctitas of the tribune is guaranteed νόμῳ τε καὶ ὅρκῳ. Cf. App. B.C. ii. 108 ἡ τῶν δημάρχων ἀρχὴ ἱερὰ καὶ ἄσυλος ἦν ἐκ νόμου καὶ ὅρκου παλαιοῦ. For these two grounds of inviolability see Liv. iii. 55 (restoration of tribunate in 449) “et cum religione inviolatos eos, tum lege etiam fecerunt, sanciendo ‘ut qui tribunis plebis, aedilibus, judicibus, decemviris nocuisset, ejus caput Jovi sacrum esset, familia ad aedem Cereris, Liberi Liberaeque venum iret.’ Hac lege juris interpretes negant quemquam sacrosanctum esse; sed eum, qui eorum cuiquam nocuerit, sacrum sanciri. Itaque aedilem prendi ducique a majoribus magistratibus: quod etsi non jure fiat (noceri enim ei, cui hac lege non liceat) tamen argumentum esse, non haberi pro sacro sanctoque aedilem: tribunos vetere jurejurando plebis, cum primum eam potestatem creavit, sacrosanctos esse” (cf. Liv. ii. 33 “sacratam legem latam” on the Mons Sacer).

[378] Resistance to the will of a magistratus populi is not perduellio in later Roman law, but rather vis. But resistance to the tribune is always majestas.

[379] Dionys. vii. 17. See p. 96.

[380] Liv. ii 56 (Publilius Volero) “rogationem tulit ad populum, ut plebei magistratus tributis comitiis fierent” (followed by the words cited on p. 94).

[381] This is Livy’s view (l.c.), “nec, quae una vis ad resistendum erat, ut intercederet aliquis ex collegio ... adduci posset.”

[382] The ground of objection given by Livy (ii. 56, cited p. 94) rests on the belief that the tribunes had been formerly elected by the comitia curiata.

[383] Aemilia, [Camilia], Claudia, Cornelia, Fabia, [Galeria], Horatia, [Lemonia], Menenia, Papiria, [Pollia], [Pupinia], Romulia or Romilia, Sergia, [Voltinia], Voturia or Veturia (from Momms. Staatsr. iii. p. 168; the names he encloses in brackets are those to which there are no extant patrician gentes to correspond).

[384] Dionys. vii. 64.

[385] Momms. Staatsr. iii. p. 153.

[386] See Appendix.