[847] ib. Ep. 19; Suet. Tib. 2 (the enforced abdication of Claudius Glicia, nominated by Claudius Pulcher). In Liv. iv. 26 the coercitio of the tribune is represented as employed against the consuls who disobey.

[848] Mommsen in C.I.L. i. p. 557.

[849] Liv. xxvii 5 (210 B.C., on the proposal of the consul to nominate a dictator in Sicily) “patres extra Romanum agrum (eum autem in Italia terminari) negabant dictatorem dici posse.”

[850] ib. ix. 38-39.

[851] Polyb. iii. 87; but, as a rule, he was preceded by only twelve within the walls (Liv. Ep. 89 “Sulla, dictator factus, quod nemo umquam fecerat, cum fascibus viginti quatuor processit”).

[852] Liv. ii. 18 “Creato dictatore primum Romae, postquam praeferri secures viderunt, magnus plebem metus incessit.”

[853] p. 85.

[854] e.g. the dictator named by Livy (ix. 26) as “quaestionibus exercendis” (314) is mentioned in the Fast. Capitol. as “rei gerundae causa” (Momms. Staatsr. ii. p. 157 n. 2); a dictator “seditionis sedandae et rei gerundae causa” is found in the Fasti for 368.

[855] Liv. vii. 24 “qui aegris consulibus comitia haberet.” Cf. c. 26 (absence of consuls in the field) and ix. 7.

[856] ib. xxiii. 22. In 216 B.C. M. Fabius Buteo was appointed dictator “qui senatum legeret.”