[897] Polyb. vi. 12 πασῶν εἰσι κύριοι τῶν δημοσίων πράξεων.
[898] Cicero furnishes an instance for the year 54 B.C., ad Att. iv. 15, 5 “Reatini me ad sua Τέμπη duxerunt, ut agerem causam contra Interamnates apud consulem et decem legatos, quod lacus Velinus ... in Nar defluit.”
[899] p. 167.
[900] Selection of a consul, Cic. de Fin. ii. 16, 54, in 141 B.C., “decreta a senatu est consuli quaestio”; of a praetor, Liv. xlii. 21, in 172 B.C., “C. Licinius praetor consuluit senatum quem quaerere ea rogatione vellet. Patres ipsum eum quaerere jusserunt.”
[901] Cic. de Rep. iii. 18, 28 (of the year 136 B.C.) “Consul ego quaesivi, cum vos mihi essetis in consilio, de Numantino foedere.” Mommsen (Staatsr. ii. p. 112 n. 3) thinks that the consilium was formed by the Fetiales (cf. Cic. de Leg. ii. 9, 21).
[902] For the question whether the pomerium or the first milestone was the limit of the full imperium see p. 79.
[903] For the rotation of the imperium before Cannae (216 B.C.) see Polyb. iii. 110, Liv. xxii. 41.
[904] Liv. xxii. 27 “Ita (Fabius, after the appointment of Minucius as his colleague in 217 B.C.) obtinuit uti legiones, sicut consulibus mos esset, inter se dividerent.”
[905] ib. xxx. 1 (203 B.C.) “censuerunt patres, ut consules inter se compararent sortirenturve, uter Bruttios adversus Hannibalem, uter Etruriam ac Ligures provinciam haberet.”
[906] Italy and Macedonia (ib. xxxii. 8, xlii. 31, xliii. 12), Italy and Greece (xxxvii. 1).