[957] ib. in Verr. v. 14, 36 “mihi sacrarum aedium procurationem, mihi totam urbem tuendam esse commissam.”
[958] Liv. xxv. 1 (on the spread of foreign superstitions in Rome in 213 B.C.) “incusati graviter ab senatu aediles triumvirique capitales, quod non prohiberent.” Cf. Cic. de Har. Resp. 13, 27.
[959] Macrob. Sat. ii. 6 “lapidatus a populo Vatinius cum gladiatorium munus ederet, obtinuerat ut aediles edicerent ne quis in arenam nisi pomum misisse vellet.”
[960] Seneca Ep. 86, 10 “hoc quoque nobilissimi aediles fungebantur officio intrandi ea loca quae populum receptabant exigendique munditias et utilem ac salubrem temperaturam.” Cf. Suet. Claud. 38; Tac. Ann. ii. 85.
[961] Tac. Ann. xiii. 28 (56 A.D.) “cohibita artius et aedilium potestas statutumque quantum curules, quantum plebei pignoris caperent vel poenae inrogarent.”
[962] Dig. 21, 1, 40-42 (from the edict of the curule aediles) “ne quis canem, verrem vel minorem aprum, lupum, ursum, pantheram, leonem ... qua vulgo iter fiet, ita habuisse velit, ut cuiquam nocere damnumve dare possit.”
[963] p. 208 n. 4.
[964] Liv. xxiii. 41; xxxi. 50; xxxiii. 42. Cic. de Off. ii. 17, 58 “ne M. quidem Sejo vitio datum est, quod in caritate asse modium populo dedit: magna enim se et inveterata invidia, nec turpi jactura, quando erat aedilis, nec maxima liberavit.”
[965] Cic. ad Fam. viii. 6, 5 (from Caelius Rufus in 50 B.C.) “alimentariam (legem), qua jubet aediles metiri, jactavit (Curio).”
[966] Liv. xxvi. 10 (211 B.C., when Hannibal was at the gates of Rome) “Fulvius Flaccus ... inter Esquilinam Collinamque portam posuit castra. Aediles plebis commeatum eo comportarunt.”