[1037] The oratio of Cato as censor against L. Quinctius Flaminius was delivered post notam (Liv. xxxix. 42); but it suggests that the censors felt themselves bound at times to give reasons for their actions.

[1038] The phrases for rejection and omission are movere, ejicere, praeterire. The last applies both to existing and to expectant senators, and has reference to the public reading of the list (recitatio) (Cic. pro Domo 32, 84 “praeteriit in recitando senatu”).

[1039] Liv. xli. 57 “retinuit quosdam Lepidus a collega praeteritos”; cf. Cic. pro Cluent. 43, 122.

[1040] For a type of subscriptio see Ascon. in or. in Tog. Cand. p. 84 “Antonium Gellius et Lentulus censores ... senatu moverunt causasque subscripserunt, quod socios diripuerit, quod judicium recusarit, quod propter aeris alieni magnitudinem praedia manciparit bonaque sua in potestate non habeat.”

[1041] Usually the praetorship or quaestorship. Momms. Staatsr. i. p. 521 n. 3.

[1042] See the formula of summons in Varro (L.L. vi. 86), “omnes Quirites pedites armatos, privatosque curatores omnium tribuum, si quis pro se sive pro altero rationem dari volet, vocato in licium huc ad me.”

[1043] Mommsen believes in a special summons to the capite censi (Staatsr. ii. p. 366).

[1044] Liv. xliii. 14.

[1045] Cato in 184 assessed articles of luxury at ten times their value (Liv. xxxix. 44; Plut. Cat. Maj. 18).

[1046] Liv. iv. 24 “Mamercum ... tribu moverunt octuplicatoque censu aerarium fecerunt”; Val. Max. ii. 9, 1 “Camillas et Postumius censores aera poenae nomine eos, qui ad senectutem caelibes pervenerant, in aerarium deferre jusserunt.”