Roman Public Life

by A. H. J. Greenidge

[1157] p. 155.

[1158] Liv. ix. 30.

[1159] p. 234.

[1160] p. 43.

[1161] p. 102.

[1162] p. 126.

[1163] Cic. pro Caec. 33, 95; cf. pro Domo 40, 106 “Quae tua fuit consecratio? Tuleram, inquit, ut mihi liceret. Quid? Non exceperas ut, si quid jus non esset rogari, ne esset rogatum?”

[1164] Valerius Probus gives the formula which emphasises this religious aspect of the saving clause. It was si quid sacri sancti est quod non jure sit rogatum, ejus hac lege nihil rogatur.

[1165] See p. 107.

[1166] Cic. pro Domo 20, 53 “quae (est) sententia Caeciliae legis et Didiae nisi haec, ne populo necesse sit in conjunctis rebus compluribus aut id quod nolit accipere aut id quod velit repudiare?” The principle had existed as early as the lex Acilia Repetundarum of 122 (l. 72). See Mommsen Staatsr. iii. p. 336.