[1537] Cic. ad Att. vi. 1, 15 “multaque sum secutus Scaevolae; in iis illud, in quo sibi libertatem censent Graeci datam, ut Graeci inter se disceptent suis legibus ... Graeci vero exsultant quod peregrinis judicibus utuntur”; ad Att. vi. 2, 4 “omnes (civitates), suis legibus et judiciis usae, αὐτονομίαν adeptae, revixerunt.”
[1538] “Edictum Siciliense” (Cic. in Verr. i. 45, 117).
[1539] Extreme changes might be made a ground of complaint by the departing governor. Thus Cicero writes from Cilicia (50 B.C.) “Appius enim ad me ex itinere bis terve ... literas miserat, quod quaedam a se constituta rescinderem” (ad Att. vi. 1, 2).
[1540] Cic. ad Fam. iii. 8, 4.
[1541] Thus Cicero, governor of Cilicia, followed in some respects the edict of Mucius Scaevola, the former governor of Asia (Cic. ad Att. vi. 1, 15).
[1542] Cic. ad Att. vi. 1, 15 “unum (genus) est provinciale, in quo est de rationibus civitatum, de aere alieno, de usura, de syngraphis; in eodem omnia de publicanis. Alterum, quod sine edicto satis commode transigi non potest, de hereditatum possessionibus, de bonis possidendis vendendis, magistris faciendis: quae ex edicto et postulari et fieri solent. Tertium, de reliquo jure dicundo ἄγραφον reliqui. Dixi me de eo genere mea decreta ad edicta urbana accommodaturum.”
[1543] Cic. ad Fam. iii. 8, 6.
[1544] Cic. ad Att. v. 21, 9.
[1545] Cic. ad Att. v. 20, 1; ad Fam. iii. 8, 4 and 5.
[1546] Suet. Caes. 7 “Quaestori (Caesari) ulterior Hispania obvenit; ubi cum, mandatu praetoris, jure dicundo conventus circumiret, etc.” Quaestorian jurisdiction was more frequent in Sicily than in other provinces, on account of the presence of the second quaestor at Lilybaeum.