[1877] Cf. Tac. Ann. iii. 53 (quoted p. 352).

[1878] Dio Cass. xliii. 48; Momms. Staatsr. ii. p. 557.

[1879] Tac. Ann. xiii. 29; Dio Cass. liii. 2; Suet. Aug. 36.

[1880] Tac. l.c.; Dio Cass. liii. 32.

[1881] Tac. l.c.; Dio Cass. lx. 24; Suet. Claud. 24. For the election by the Princeps see the inscription to Ti. Domitius Decidius “electo (Mommsen, “adlecto” Wilmanns) a T. Claudio Caesare ... qui primus quaestor per triennium citra ordinem praeesset aerario Saturni” (Wilmanns n. 1135).

[1882] Momms. Staatsr. ii. p. 559.

[1883] Tac. l.c.; Mommsen l.c.

[1884] Dio Cass. lxxi. 33 καὶ χρήματα ἐκ τοῦ δημοσίου ᾔτησε τὴν βουλήν.

[1885] For the meaning of the word—the great basket in which money was kept in the state treasuries—see Mommsen Staatsr. ii. p. 998 n. 1. At the beginning of the Principate there were, perhaps, fisci rather than a fiscus (cf. Suet. Aug. 101), although there must always have been a central controlling department.

[1886] Tiberius in 23 B.C. says of Lucilius Capito, procurator of Asia, “non se jus nisi in servitia et pecunias familiares dedisse” (Tac. Ann. iv. 15). He was doubtless a “procurator patrimonii.” Cf. Tac. Ann. xii. 60 (“cum Claudius libertos, quos rei familiari praefecerat, sibique et legibus adaequaverit”); xiii. 1 “P. Celer eques Romanus et Helius libertus, rei familiari principis in Asia inpositi.”