[1947] p. 120.
[1948] Tac. Ann. vi. 11 [17] “duratque simulacrum, quotiens ob ferias Latinas praeficitur qui consulare munus usurpet.”
[1949] Suet. Caes. 76 “praefectos ... pro praetoribus constituit, qui absente se res urbanas administrarent”; Dio Cass. xliii. 28 πολιανόμοις τισίν ὀκτώ, ὤς τισι δοκεῖ, ἢ ἔξ, ὡς μᾶλλον πεπίστευται, ἐπιτρέψας.
[1950] Tac. Ann. vi. 11 [17].
[1951] Tac. l.c.; cf. Dio Cass. liv. 19.
[1952] In Tac. Ann. vi. 10 [16] it is said of L. Piso (died 32 A.D.) “praefectus urbi recens continuam potestatem et insolentia parendi graviorem mire temperavit.”
[1953] We find Maximus as praefect during Caligula’s presence in Rome in 39 A.D. (Dio Cass. lix. 13).
[1954] Tac. Ann. vi. 11 [17] “(Augustus) sumpsit e consularibus.”
[1955] Vita Commodi 14 “praefectos urbi eadem facilitate mutavit”; Vita Pii 8 “successorem viventi bono judici nulli dedit nisi Orfito praefecto urbi, sed petenti.” For the frequent life-long tenure of the office see Dio Cass. lii. 24.
[1956] Paulus in Dig. 5, 1, 12, 1 “(Judicem dare possunt) hi quibus id more concessum est propter vim imperii, sicut praefectus urbi ceterique Romae magistratus”; contrast Pompon. in Dig. 1, 2, 2, 33 “nam praefectus annonae et vigilum non sunt magistratus, sed extra ordinem utilitatis causa constituti sunt.”