[1967] Dig. 1, 12, 1, 6 “Sed et ex interdictis quod vi aut clam aut interdicto unde vi audire [aut unde vi adiri, Momms.] potest.”
[1968] Dio Cass. lii. 21 (quoted n. 5); Cod. 7, 62, 17 (Constantine, A.D. 322) “si apud utrumque praetorem, dum quaestio ventilatur, ab aliqua parte auxilium provocationis fuerit objectum, praefecturae urbis judicium sacrum appellator observet.”
[1969] Dio Cass. liii. 11.
[1970] Tac. Ann. iv. 5. Otho speaks of the corps as “Italiae alumni et Romana vere juventus” (Tac. Hist. i 84).
[1971] Suet. Tit. 6.
[1972] Vita Severi 14.
[1973] Two are regarded as the normal number by Dio Cassius (lii. 24). Three are found under Commodus, Didius Julianus, and Severus Alexander. See Mommsen Staatsr. ii. p. 867.
[1974] Collatio 14, 3, 2. The right was given by constitutions (“jam eo perventum est constitutionibus”). The citation is from Ulpian, and this jurisdiction had doubtless been attained before the time of Caracalla. Cf. Vita Alex. 21.
[1975] Cod. 9, 2, 6, 1 (Gordian, A.D. 243, with reference to appeal against a praeses provinciae on the ground of condemnation in absence) “praefectos praetorio adire cura.”
[1976] ib. 4, 65, 4, 1 (Alexander, A.D. 222) “si majorem animadversionem exigere rem deprehenderit (praeses provinciae), ad Domitium Ulpianum praefectum praetorio et parentem meum reos remittere curabit”; cf. 8, 40 [41], 13.