[ Dieule], sb. dat. devil, S; see [Deuel].
[ Diffacen], v. to deface, MD; deface, to obliterate, C2; defaste, pp., S3.—OF. deffacer.
[ Dif-faden], v. to fade away, MD; defade, to cause to fade, S3; defadide, pp., HD.
[ Diffame], sb. dishonour, disgrace, MD, S3, C2; defame, C3.—OF. diffame.
[ Diffamen], v. to spread abroad a rumour, also to slander, MD, S2; defame, C2; diffameden, pt. pl., W; defamed, pp., W, C3.—AF. diffamer, to slander; Lat. diffamare, to spread abroad a report.
[ Digne], adj. worthy, proud, MD, C, C2, C3, S2, S3; dygne, S2. Phr.: digne as dich-water, i.e. making people keep their distance, S3.—OF. digne; Lat. dignum.
[ Dignelich], adv. worthily, P; dyngneliche, S2.
[ Dignete], sb. worth, dignity, high office, MD; dignitee, C2; dingnetes, pl., S2.—AF. dignete; Lat. dignitatem. Cf. [Deyntee].
[ Dihten], v. to order, rule, prepare, adorn, MD, S2; diȝten, MD; diȝtti, S2; diht, pr. s., S; dightes, S2; dihte, pt. s., S; diȝte, S2; diht, pp., S2; diȝt, MD, S2; dight, MD, S3; ydiȝt, S2, S3; dyȝt, S2; dicht, S2; ydyȝt, S3; dygth, H.—AS. dihtan; Lat. dictare.
[ Dilatacioun], sb. extension, diffuseness, S2, C3.—Lat. dilatationem.