potestātem similem coërcēret.[15] Et placuit nē imperium
longius quam annuum habērent,[16] nē per diūturnitātem potestātis 20
īnsolentiōrēs redderentur, sed cīvīlēs semper essent,
quī sē post annum scīrent futūrōs esse prīvātōs. Fuērunt
igitur annō prīmō ab expulsīs rēgibus cōnsulēs L. Iūnius
Brūtus, quī māximē ēgerat ut Tarquinius pellerētur, et Tarquinius
Collātīnus, marītus Lucrētiae. Sed Tarquiniō Collātīnō 25
statim sublāta est dīgnitās. Placuerat enim nē quisquam
in urbe manēret quī Tarquinius vocārētur. Ergō acceptō
omnī patrimōniō suō ex urbe migrāvit et locō ipsīus factus