Nullum in cœde nefas nec sic ad prœlia veni
Nec tecum meus hæc pepigit mihi fœdera Lausus
Unum hoc, per, si qua est victis venia hostibus oro;
Corpus humo patiare tegi: scio acerba meorum
Circumstare odia: hunc, oro, defende furorem,
Et me consortem nati concede sepulchro.
[15] Dryden’s “Translation”—Æneid, lib. xii. v. 935.
Et me, seu corpus spoliatum lumine mavis,
Redde meis.
Τὸν δ' ὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
Λίσσομ' ὑπὲρ ψυχῆς, καὶ γούνων, σῶν τε τοκήων,
Μή με ἔα παρὰ νηυσὶ κύνας καταδάψαι Ἀχαιῶν·
Ἀλλὰ σὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο,
Δῶρα, τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ·
Σῶμα δὲ οἴκαδ' ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με
Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.
—Hom. Il. xxii. 337-343.
[17] Lib. 36, cap. 15.
Non lethum timeo, genus aut miserabile lethi:
Demite naufragium; mors mihi munus erit.
Est aliquid fatove suo, ferrore cadentem
In solida moriens, ponere corpus humo:
Est mandata suis aliquid sperare sepulchra,
Et non æquoreis piscibus esse cibum.
[19] Lew Leew, “Process. Criminal.”