[305] See De Cauzons, op. cit., vol. i, p. 446 n. ‘La transformation des inquisitions épiscopaux en juges pontificaux, a été la vraie fondation de l’Inquisition; telle qu’elle est connue et louée par certains, abhorrée par d’autres. Or, cette transformation s’est faite progressivement, par tâtonnements autour des années 1230-1233, non par édit général, plutôt par rescrits spéciaux. Les dominicains ont été l’occasion d’un bon nombre de ces rescrits, mais non de tous.’
[306] See Lea, vol. i, p. 330.
[307] Ibid., p. 339.
[308] Ibid.
[309] Tanon, op. cit., pp. 177-80.
[310] Historia Diplomatica Friderici Secundi, Huillard-Bréholles (Paris, 1852-61), vol. ii, pt. i, pp. 4-6; Monumenta Germaniae historica, G. A. Pertz (Hanover and Berlin), vol. iv, pp. 242-5; Frédéricq, Corpus, vol. i, pp. 70-1, No. 71.
[311] See Maillet, op. cit., ch. ii; Frédéricq in Revue historique, p. 310. This edict was drawn up five days before the coronation ceremony by the Curia and sent to receive the imperial signature, so that it might be published in the Emperor’s name in St. Peter’s. For Frederick’s promise to assist the Pope against heresy, see Frédéricq, Corpus, vol. i, p. 70, No. 70.
[312] Huillard-Bréholles, vol. ii, pp. 421-3; G. A. Pertz, vol. iv, p. 252. ‘Presenti edictuli constitutione nostra in tota Lombardia inviolabiliter de cetero valitura duximus sanciendum ut quicumque per civitatis antistitem vel diocesanum in qua degit post condignam examinationem fuerit de haeresi manifeste convictus et hereticus judicatus, per potestatem, consilium et catholicos viros civitatis et diocesis earumdem ad requisitionem antistitis illico capiatur, auctoritate nostra ignis judicio concremandus, ut vel ultricibus flammis pereat, aut si miserabili vite ad coercitionem aliorum degerint reservandum, eum lingue plectro deprivent, quo non est veritas contra ecclesiasticam fidem invehi et nomen Domini blasphemari.’
[313] Huillard-Bréholles, vol. i, pp. 5-8; Pertz, vol. ii, p. 242; Mansi, vol. xxiv. pp. 586-8.
[314] Havet, op. cit., pp. 169-70.