[173] Nec dubium est melius cum ipsis actum fuisse, si quemadmodum a principio instituerant, cum disciplinam ecclesiasticam inroduxere, viros modestos et piae veraeque reformationis cupidos tantum in suos coetus admisissent, reiectis petulantibus et fervidis ingeniis, quae eos in diros tumultus, et inextricabilia mala coniecerunt (Dinothus, De Bello Civili, 1582, p. 243).
[174] Beza to Tilius, July 5, 1572; Ill. vir. Epp. Sel. 607.
[175] Quoties autem ego haec ipse praedixi! quoties praemonui! Sed sic Deo visum est, iustissimis de causis irato, et tamen servatori (Beza to Tilius, Sept. 10, 1572, 614). Nihil istorum non iustissimo iudicio accidere necesse est fateri, qui Galliarum statum norunt (Beza to Crato, Aug. 26. 1573; Gillet, ii. 521).
[176] Ut mihi quidem magis absurde facere videantur quam si sacrilegas parricidas puniendos negarent, quum sint istis omnibus haeretici infinitis partibus deteriores.... In nullos unquam homines severius quam in haereticos, blasphemos et impios debet animadvertere (De Haereticis puniendis, Tract. Theol. i. 143, 152).
[177] Epist. Theolog. 1575, p. 338.
[178] Beza to Wittgenstein, Pentecost, 1583; Friedländer, 143.
[179] Lobo de Silveis to De Thou, July 7, 1616; Histoire, xv. 371; J.B. Gallus, Ibid. p. 435.
[180] Le Cardinal Barberini, que je tiens pour Serviteur du Roy, a parlé franchement sur ceste affaire, et m'a dit qu'il croyoit presqu'impossible qu'il se trouve jamais remede, si vous ne la voulez recommencer; disant que depuis le commencement jusqu'à la fin vous vous estes monstré du tout passionné contre ce qui est de l'honneur et de la grandeur de l'Église, qu'il se trouvera dans vostre histoire que vous ne parlez jamais des Catholiques qu'avec du mépris et de la louange de ceux de la religion; que mesme vous avez blasmé ce que feu Monsieur le président de Thou vostre père avoit approuvé, qui est la S. Barthelemy (De Brèves to De Thou, Rome, Feb. 18, 1610; Bib. Imp. F. Dupuy, 812).
[181] Crudelitatisne tu esse ac non clementiae potius, pietatisque putas? (Resp. ad Ep. Casauboni, 1612, p. 118).
[182] Quae res uti Catholicae Religioni sublevandae opportuna, ita maxime jucunda Gregorio accidit (Hist. Pontif. Gregori XIII., p. 30).