14. rē vērā, in fact.
15. vereor ut, [§ 501. 42].
16. occāsū, [§ 501. 35].
[LXVI.] LENTULUS ENGAGES A TUTOR FOR HIS SON
Ā prīmīs annīs quidem Iūlia ipsa fīlium suum docuerat, et Pūblius nōn sōlum 1pūrē et Latīnē loquī poterat sed etiam commodē legēbat et scrībēbat. Iam Ennium2 aliōsque poētās lēgerat. Nunc vērō Pūblius 3duodecim annōs habēbat; itaque eī pater bonum magistrum, 4virum omnī doctrīnā et virtūte ōrnātissimum, parāvit, 5quī Graeca, mūsicam, aliāsque artīs docēret. 6Namque illīs temporibus omnēs ferē gentēs Graecē loquēbantur. Cum Pūbliō aliī puerī, Lentulī amīcōrum fīliī,7 discēbant. Nam saepe apud Rōmānōs mōs erat 8nōn in lūdum fīliōs mittere sed domī per magistrum docēre. Cotīdiē discipulī cum magistrō in peristȳlō9 Mārcī domūs sedēbant. Omnēs puerī bullam auream, orīginis honestae signum, in collō gerēbant, et omnēs togā praetextā amictī erant, 10quod nōndum sēdecim annōs11 nātī sunt.
1. pūrē ... poterat, freely, could speak Latin well. What is the literal translation?
2. Ennium, the father of Latin poetry.
3. duodecim ... habēbat, cf. p. 206, l. 8, and [note].
4. virum, etc., a very well-educated and worthy man. Observe the Latin equivalent.
5. quī ... docēret, a relative clause of purpose. Cf. [§§ 349], [350].