[26.4] cōnor.
[26.5] dat. after ob in obviam. The rule regarding compound verbs ([p. 2, n. 7]) holds true often of nouns, adjectives, and adverbs.
[26.6] āgnōscō.
[26.7] ipse . . . incēdit: the spirit of this dramatic sentence may be reproduced thus: ‘Look at him (ēn ille)! He is actually adorned with our insignia! See in what a lordly way he advances!’
[26.8] Adeō, ‘such,’ in part qualifies īnfēstīs, in part paves the way for the result clause ut . . . caderent.
[26.9] Alter: ‘the remaining.’ Why may it be so translated?
[26.10] quantō . . . apparātū: ‘with the greatest possible splendor.’
[26.11] lūgeō.
[Text-only version] [X.] Mūcius Scaevola
Cum Porsena[12] Rōmam obsidēret, Mūcius, vir Rōmānae[13]
cōnstantiae, senātum adiit et veniam[14] trānsfugiendī petiit, necem
B.C.
507 rēgis reprōmittēns. Acceptā[1] potestāte cum in castra Porsenae
vēnisset, ibi in cōnfertissimā turbā prope tribūnal cōnstitit.
[5] Stīpendium tunc forte[2] mīlitibus dabātur et scrība cum
rēge parī[3] ferē ōrnātū sedēbat. Mūcius, īgnōrāns uter rēx esset,
illum prō rēge occīdit. Apprehēnsus et ad rēgem pertrāctus[4]
dextram accēnsō[5] ad sacrificium foculō iniēcit, velut manum
pūniēns, quod[6] in caede peccāsset. Attonitus mīrāculō rēx
[10] iuvenem āmovērī ab altāribus iussit. Tum Mūcius, quasi beneficium
remūnerāns, ait trecentōs adversus eum[7] suī similēs coniūrāsse.
Quā rē ille territus[8] bellum acceptīs obsidibus dēposuit.[9]
Mūciō prāta trāns Tiberim data,[10] ab eō Mūcia appellāta. Statua
quoque eī[11] honōris grātiā cōnstitūta est.