[27.7] eum refers to the king, suī to Scaevola. Scaevola’s speech was: Trecentī adversus tē meī similēs coniūrāvērunt.
[27.8] terreō.
[27.9] dēpōnō.
[27.10] Sc. sunt.
[27.11] dat. of advantage with cōnstitūta est.
[Text-only version] [XI.] Fabiī trecentī sex
479-477 B.C.
Cum[12] adsiduīs Vēientium[13] incursiōnibus vexārentur[12] Rōmānī,
Fabia gēns senātum adit; cōnsul Fabius prō gente loquitur:
“Vōs alia bella cūrāte; Fabiōs[14] hostēs Vēientibus date: id
bellum prīvātō sūmptū[15] gerere nōbīs[16] in animō est.” Grātiae eī
[5] ingentēs āctae sunt. Cōnsul ē Cūriā ēgressus, comitante[1]
Fabiōrum āgmine, domum rediit. Mānat tōtā urbe rūmor; Fabium
ad[2] caelum laudibus ferunt. Fabiī posterō diē arma capiunt.
Numquam[3] exercitus neque minor numerō neque clārior fāmā et
admīrātiōne hominum per urbem incessit. Ībant sex et trecentī
[10] mīlitēs, omnēs patriciī, omnēs ūnīus gentis. Ad Cremeram flūmen
perveniunt. Is opportūnus vīsus est locus commūniendō praesidiō.[4]
Hostēs nōn[5] semel fūsī pācem supplicēs[6] petunt.
Vēientēs[7] pācis impetrātae cum brevī paenituisset,[8] redintegrātō
bellō iniērunt cōnsilium īnsidiīs ferōcem hostem captandī.
[15] Multō successū Fabiīs[9] audācia crēscēbat. Cum igitur pālātī
passim agrōs populārentur, pecora ā Vēientibus obviam[10] ācta
sunt; ad quae prōgressī Fabiī in īnsidiās dēlāpsī[11] omnēs ad
ūnum periērunt. Diēs, quō id factum est, inter nefāstōs relātus[12]
est; porta, quā profectī erant, Scelerāta est appellāta. Ūnus
[20] omnīnō superfuit ex eā gente, quī propter aetātem impūberem
domī[13] relīctus[14] erat. Is[15] genus propāgāvit ad Quīntum[16] Fabium
Māximum, quī Hannibalem morā[17] frēgit.[18]
Skip to [next selection].
[27.12] The subjunctive expresses both time and cause: cf. [p. 2, n. 13], and [p. xxii], J.