[2] Beda, Hist. Eccles. Eng. Hist. Society’s ed. p. 243: “qui ubi Romam pervenit, cujus sedi apostolicae tempore illo Vitalianus praeerat, postquam itineris sui causam praefato papae apostolico patefecit, non multo post et ipse et omnes pene, qui cum eo advenerant, socii, pestilentia superveniente, deleti sunt.”
[3] Flores Histor. by Roger of Wendover. Eng. Hist. Society’s ed. I. 180.
[4] Ibid. I. 228.
[5] Miscellaneous Works of the late Robert Willan, M.D., F.R.S., F.A.S. Edited by Ashby Smith, M.D. London, 1831. ‘An Enquiry into the Antiquity of the Smallpox etc.’ p. 108.
[6] Annals of the Four Masters, ed. O’Donovan, Dublin, 1851, I. 183. “A.D. 543. There was an extraordinary universal plague through the world, which swept away the noblest third part of the human race.”
p. 187. “A.D. 548. Of the mortality which was called Cron Chonaill—and that was the first Buide Chonaill [flava ictericia],—these saints died,” several names following. The entries of that plague are under different years in the various original Annals.
[7] “Eodem anno dominicae incarnationis sexcentesimo sexagesimo quarto, facta erat eclipsis solis die tertio mensis Maii, hora circiter decima diei; quo etiam anno subita pestilentiae lues, depopulatis prius australibus Brittaniae plagis, Nordanhymbrorum quoque provinciam corripiens, atque acerba clade diutius longe lateque desaeviens, magnam hominum multitudinem stravit. Qua plaga praefatus Domini sacerdos Tuda raptus est de mundo, et in monasterio, quod dicitur Paegnalaech, honorifice sepultus. Haec autem plaga Hiberniam quoque insulam pari clade premebat. Erant ibidem eo tempore multi nobilium simul et mediocrium de gente Anglorum, qui tempore Finani et Colmani episcoporum, relicta insula patria, vel divinae lectionis, vel continentioris vitae gratia, illo secesserant.... Erant inter hos duo juvenes magnae indolis, de nobilibus Anglorum, Aedilhun et Ecgberct,” etc. Beda’s Hist. Eccles. ed. Stevenson. Engl. Hist. Soc. I. p. 231.
[8] Ibid. p. 240.
[9] Annals of the Four Masters, I. 275.
[10] Thorpe, in his edition of Florence of Worcester, for the Eng. Hist. Society, I. 25.