Κεῖν᾽ ἔχω ὅσσ᾽ ἔφαγον, καὶ ἐφύβρισα, καὶ μετ᾽ ἔρωτος
Τέρπν᾽ ἔπαθον; τὰ δὲ πολλὰ καὶ ὄλβια πάντα λέλειπται.
Quid aliud, inquit Aristoteles, in bovis, non in regis sepulchro, inscriberes? Hæc habere se mortuum dicit, quæ ne vivus quidem diutiùs habebat, quàm fruebatur. Cic. Tusc. Quæst. l. v. n. 101.—Trans.
Nostro quidem more cum parentibus puberes filii, cum soceris generi, non lavantur. Retinenda est igitur hujus generis verecundia, præsertim naturâ ipsâ magistrâ et duce. Cic. l. i. de offic. n. 129.
Nadare se nefas esse credebatur. Val. Max. l. ii. c. 1.—Trans.