[18] Iubesque esse in amicorum numero.—Ib. This expression is important, since many scholars have found a difficulty in Horace's accompanying Maecenas so soon after his accession to his circle, and have supposed that Sat. I. v. refers to another expedition to Brundisium, undertaken two years later. This is precluded, however, by the mention of Cocceius Nerva.

[19] S. ii. 3. 11.

[20] Ep. I. vi. 16.

[21] Nullius addictus iurare in verba magistri, Ep. I. i. 14.

[22] S. I. ii. 25.

[23] Suet. Vit. Hor. Fragments of four letters are preserved. One to Maecenas, "Ante ipse sufficiebam scribendis epistolis amicorum; nunc occupatissimus et infirmus, Horatium nostrum te cupio adducere. Veniet igiur ab ista parasitica mensa ad hanc regiam, et nos in epistolis scribendis adiuvabit." Observe the future tense, the confidence that his wish will not be disputed. He received to his surprise the poet's refusal, but to his credit did not take it amiss. He wrote to him, "Sume tibi aliquid iuris apud me, tanquam si convictor mihi fueris; quoniam id usus mihi tecum esse volui, si per valetudinem tuam fieri potuisset." And somewhat later, "Tui qualem habeam memoriam poteris ex Septimio quoque nostro audire; nam incidit, ut illo coram fieret a me tui mentio. Neque enim, si tu superbus amicitiam nostram sprevisti, ideo nos quoque anthuperphronoumen." The fourth fragment is the one translated in the text.

[24] Quem rodunt omnes … quia sum tibi, Maecenas, convictor, S. I. vi. 46. Contrast his tone, Ep. I. xix. 19, 20; Od. iv. 3.

[25] Sat. I. ix.

[26] Sat. II. vi. 30, sqq.

[27] S. II. vi. 1.