Ὁ Παῖς ὁρᾷ τὸν ὰμνόν,
Καί προζγελᾲ διδόντι.
Τὶ τότ’; Ἔγνω γἕρ αὑτου
Τῦπὸν—Θεοῦ περ αὐτός
Ὁ πρᾶος ἐστίν ἀμνός
Ἁμαρτίας ἀφαιρὡν
Tόυ κόσμου—Αμνὲ, χαἶρε!
Ἄρον δ’ ἁμαρτίας μου!
Ἄρον—χάριν τε δός μοι!
Ὁ Παῖς ὁρᾷ τὸν ὰμνόν,
Καί προζγελᾲ διδόντι.
Τὶ τότ’; Ἔγνω γἕρ αὑτου
Τῦπὸν—Θεοῦ περ αὐτός
Ὁ πρᾶος ἐστίν ἀμνός
Ἁμαρτίας ἀφαιρὡν
Tόυ κόσμου—Αμνὲ, χαἶρε!
Ἄρον δ’ ἁμαρτίας μου!
Ἄρον—χάριν τε δός μοι!