canitiem raram largo iam pulvere turpat 25
et lacrimis rugas implet anile gemens
suppliciterque pias humilis prostratus ad aras
mitigat iratas voce tremente nurus.
innumeri glomerantur eri sibi quisque petentes
mancipium solis utile suppliciis. 30
quamvis foedus enim mentemque obscaenior ore,
ira dabit pretium; poena meretur emi.
Quas, spado, nunc terras aut quem transibis in axem?
cingeris hinc odiis, inde recessit amor,