tecta petens, oculisque diu liventibus haesit
peiorem mirata virum, tum talia fatur:
“Otia te, Rufine, iuvant frustraque iuventae 140
consumis florem patriis inglorius arvis?
heu nescis quid fata tibi, quid sidera debent,
quid Fortuna parat: toto dominabere mundo,
si parere velis! artus ne sperne seniles!
namque mihi magicae vires aevique futuri 145
praescius ardor inest; novi quo Thessala cantu