defixoque malis animo sua membra suasque
cernit abire manus: qualis Cybeleia quassans
Hyblaeus procul aera senex revocare fugaces 260
tinnitu conatur apes, quae sponte relictis
descivere favis, sonituque exhaustus inani
raptas mellis opes solitaeque oblita latebrae
perfida deplorat vacuis examina ceris.
Ergo ubi praeclusae voci laxata remisit 265
frena dolor, notas oculis umentibus Alpes
adspicit et nimium diversi stamine fati