[117] The Greeks, probably following the Semitic custom, used nine letters of the alphabet for the numerals from 1 to 9, then nine others for 10 to 90, and further letters to represent 100 to 900. As the ordinary Greek alphabet was insufficient, containing only twenty-four letters, an alphabet of twenty-seven letters was used.
[118] Institutiones mathematicae, 2 vols., Strassburg, 1593-1596, a somewhat rare work from which the following quotation is taken:
"Quis est harum Cyphrarum autor?
"A quibus hae usitatae syphrarum notae sint inventae: hactenus incertum fuit: meo tamen iudicio, quod exiguum esse fateor: a graecis librarijs (quorum olim magna fuit copia) literae Graecorum quibus veteres Graeci tamquam numerorum notis sunt usi: fuerunt corruptae. vt ex his licet videre.
"Graecorum Literae corruptae.
"Sed qua ratione graecorum literae ita fuerunt corruptae?
"Finxerunt has corruptas Graecorum literarum notas: vel abiectione vt in nota binarij numeri, vel additione vt in ternarij, vel inuersione vt in septenarij, numeri nota, nostrae notae, quibus hodie utimur: ab his sola differunt elegantia, vt apparet."
See also Bayer, Historia regni Graecorum Bactriani, St. Petersburg, 1788, pp. 129-130, quoted by Martin, Recherches nouvelles, etc., loc. cit.
[119] P. D. Huet, Demonstratio evangelica, Paris, 1769, note to p. 139 on p. 647: "Ab Arabibus vel ab Indis inventas esse, non vulgus eruditorum modo, sed doctissimi quique ad hanc diem arbitrati sunt. Ego vero falsum id esse, merosque esse Graecorum characteres aio; à librariis Graecae linguae ignaris interpolatos, et diuturna scribendi consuetudine corruptos. Nam primum 1 apex fuit, seu virgula, nota μονάδος. 2, est ipsum β extremis suis truncatum. γ, si in sinistram partem inclinaveris & cauda mutilaveris & sinistrum cornu sinistrorsum flexeris, fiet 3. Res ipsa loquitur 4 ipsissimum esse Δ, cujus crus sinistrum erigitur κατὰ κάθετον, & infra basim descendit; basis vero ipsa ultra crus producta eminet. Vides quam 5 simile sit τῷ