[62] Bretschneider, ut sup. [↑]

[63] De Wette, ut sup. § 105. [↑]

[64] Comp. Schulze, der schriftst. Charakter und Werth des Johannes. 1803. [↑]

[65] Stronck—de doctrinâ et dictione Johannis apostoli, ad Jesu magistri doctrinam dictionemque exacte composita. 1797. [↑]

[66] Lücke, Comm. z. Joh. 1, p. 200. [↑]

[67] Ut. sup. p. 199. [↑]

[68] In his review of the 2nd Ed. of Lücke’s Commentar., in the Litt. Blatt der allgem. Kirchenzeitung 1834, no. 18. [↑]

[69] This peculiarity of the discourses in John cannot be better described than by Erasmus in his Epist. ad Ferdinandum, prefatory to his Paraphrase: habet Johannes suum quoddam dicendi genus, ita sermonem velut ansulis ex sese cohærentibus contexens, nonnunquam ex contrariis, nonnunquam ex similibus, nonnunquam ex iisdem, subinde repetitis,——ut orationis quodque membrum semper excipiat prius, sic ut prioris finis sit initium sequentis, etc. [↑]

[[Contents]]

CHAPTER VIII.