[89] Vid. Schmidt’s Biblioth., ut sup. s. 251 f. [↑]
[90] Paulus, 3, b, s. 457 f.; Fritzsche, p. 799. [↑]
[91] Vid. De Wette, in loc. [↑]
[92] In other parts of the N. T. also we find passages from this psalm messianically applied: as [v. 4], [John xv. 25], [v. 9]; [John ii. 17]; and [John xix. 28 f.], probably [v. 21]. [↑]
[93] Still for other conjectures see Kuinöl, in loc. [↑]
[95] Hitzig, in Ullmann’s and Umbreit’s Studien, 1830, 1, s. 35; Gesenius, Wörterbuch; comp. Rosenmüller’s Scholia in V. T. 7, 4, s. 320 ff. [↑]
[96] Tertull. Apologet. c. xxi.: Ea omnia super Christo Pilatus, et ipse jam pro sua conscientia Christianus, Cæsari tum Tiberio nunciavit. c. v.: Tiberius ergo, cujus tempore nomen Christianum in seculum introit, annunciatum sibi ex Syria Palæstina, quod illic veritatem illius Divinitatis revelaverat, detulit ad Senatum cum prærogativa suffragii sui. Senatus, quia non ipse probaverat, respuit. For further details on this subject, see Fabricius, Cod. Apocr. N. T. 1, p. 214 ff., 298 ff.; comp. 2, p. 505. [↑]
[97] Œcumen. ad Act. i.: τοῦτο δὲ σαφέστερον ἱστορεῖ Παπίας, ὁ Ἰωάννου τοῦ ἀποστόλου μαθητής· μέγα ἀσεβείας ὑπόδειγμα ἐν τούτῳ τῷ κόσμῳ περιεπάτησεν Ἰούδας. Πρησθεὶς γὰρ ἐπὶ τοσοῦτον τὴν σάρκα, ὥστε μὴ δύνασθαι διελθεῖν, ἁμάζης ῥᾳδίως διερχομένης, ὑπὸ τῆς ἁμάξης ἐπίεσθη, ὥστε τὰ ἔνκατα αὐτοῦ ἐκκενωθῆναι. [↑]