ἄφρων γ’ ἀληθῶς. οὔτε τοῦτο πείθομαι,
οὔθ’ ὡς πένης ἄνθρωπος ἐνοχλῶν πολλάκις
τοῖς εὐποροῦσιν οὐ λαβεῖν τι βούλεται.
(Dithyrambus. 2.)
Ephippus gives us a pretty picture of a woman (an Hetaera, of course) coaxing away a man’s trouble:
ἔπειτά γ’ εἰσιόντ’, ἐὰν λυπούμενος
τύχῃ τις ἡμῶν, ἐκολάκευσεν ἡδέως,
ἐφίλησεν, οὐχὶ συμπιέσασα τὸ στόμα,
ὥσπερ πολέμιον, ἀλλὰ τοῖσι στρουθίοις
χναύουσ’ ὁμοίως ἧσε, παρεμυθήσατο,