[755] I. Wake, Rex Platonicus sive Musae Regnantes (1607), 46, 79, 112, 134; Nichols, i. 530 (from account, probably by Philip Stringer, in Harl. MS. 7044, f. 201). Wake thus describes the hall: 'Partem Aulae superiorem occupavit Scena, cuius Proscenium molliter declive (quod actorum egressui, quasi e monte descendentium, multum attulit dignitatis) in planitiem desinebat. Peripetasmata scenicaque habitacula, machinis ita artificiose ad omnium locorum rerumque varietatem apparata, ut non modo pro singulorum indies spectaculorum, sed etiam pro Scenarum una eademque fabula diversitate subito (ad stuporem omnium) compareret nova totius theatralis fabricae facies.... Media cavea thronus Augustalis cancellis cinctus Principibus erigitur, quem utrinque optimatum stationes communiunt: reliquum inter thronum et theatrum interstitium Heroinarum Gynaeceum est paulo depressius.' In Annus Recurrens the scene was a zodiac with a sun moving by artifice, and the play lasted from the Ram to the Fishes. Stringer adds the details about the turning pillars, the false wall, and the participation of Jones.
[756] Pipe Office, Declared Accounts (Revels), 2805.
[757] Thorndike, 191.
[758] Cf. p. 217.
[759] Mediaeval Stage, ii. 206.
[760] Horace, De Arte Poetica, 343:
Omne tulit punctum qui miscuit utile dulci,
lectorem delectando pariterque monendo.
Horace's treatise was first translated into English by Thomas Drant in 1567; cf. O. L. Jiriczek, Der Elisabethanische Horaz (1911, Sh.-Jahrbuch, xlvii. 42).
[761] Plutarch, Quomodo adolescens poetas audire debet, c. xii.