[972] Murray, ii. 19-98, records, in addition to the above, the names of from fifty to sixty patrons between 1559 and 1616, under whose names companies are not traceable in London.
[973] Cf. ch. xxii.
[974] Cf. ch. xiii (King's, Anne's).
[975] Grosart, Lismore Papers, 1. xix; W. J. Lawrence, Was Shakespeare ever in Ireland? (Sh.-Jahrbuch, xlii. 65). The earliest notice is of Prince Charles's men in Feb. 1616.
[976] Cf. ch. xiv.
[977] C. Hughes, Shakespeare's Europe, 304, 373. Moryson again refers to the vogue abroad of 'stragling broken companyes' from England in his account of the London theatre; cf. ch. xvi, introduction.
[978] E. Cellius, Eques Auratus Anglo-Wirtembergicus (1605), 229 'Profert enim multos et praestantes Anglia musicos, comoedos, tragoedos, histrionicae peritissimos, e quibus interdum aliquot consociati sedibus suis ad tempus relictis ad exteras nationes excurrere, artemque suam illis praesertim Principum aulis demonstrare ostentareque consueverunt. Paucis ab hinc annis in Germaniam nostram Anglicani musici dictum ob finem expaciati, et in magnorum Principum aulis aliquandiu versati, tantum ex arte musica, histrionicaque sibi favorem conciliarunt, ut largiter remunerati domum inde auro et argento onusti sunt reversi'; Johannes Rhenanus, in dedication of Streit der Sinne (a translation of the English play of Lingua) to Maurice of Hesse-Cassel, '... die Engländischen Comoedianten (ich rede von geübten) anderen vorgehn und den Vorzug haben'; Daniel von Wensin, Oratio contra Britanniam, in Fr. Achillis Ducis Würtemberg, Consultatio de principatu inter provincias Europae habita Tubingae in illustri collegio (1613), 'Nec diu est cum plerique artifices in Anglia peregrini et exteri et aurifabri Londini pene omnes fuerunt Germani: Anglis interea gulae voluptatibus ... et rebus nihili, atque adeo histrioniae iugiter operam dantibus; in qua sic profecerunt, ut iam apud nos Angli histriones omnium maxime delectent'.
[979] Another example is Ioannes Valentinus Andreae, who writes in his Vita (ed. 1849), 10 'Iam a secundo et tertio post millesimum sexcentesimum coeperam aliquid exercendi ingenii ergo pangere, cuius facile prima fuere Esther et Hyacinthus comoediae ad aemulationem Anglicorum histrionum iuvenili ausu factae'.
[980] M. Röchell, Chronik, in Die Geschichtsquellen des Bisthums Münster, iii. 174.
[981] E. Mentzel, Geschichte der Schauspielkunst in Frankfurt, 52.