[152] Wilkins, i. 585. For can. 16 of the Lateran council see last note. The prohibition is again confirmed by can. 17 of the Synod of Exeter in 1287 (Wilkins, ii. 129).

[153] Constitutiones of Bp. Grosseteste in his Epistolae (R. S.), 159 ‘ne mimis, ioculatoribus, aut histrionibus intendant.’ In 1230, Grosseteste’s predecessor, Hugh of Wells, had bid his archdeacons inquire, ‘an aliqui intendant histrionibus’ (Wilkins, i. 627).

[154] Annales de Burton (Ann. Monast. R. S. i. 485) ‘histrionibus potest dari cibus, quia pauperes sunt, non quia histriones; et eorum ludi non videantur, vel audiantur, vel permittantur fieri coram abbate vel monachis.’

[155] Const. of Roger de Mortival, § 46 (Dayman and Jones, Sarum Statutes, 76) ‘licet robustos corpore, laborem ad quem homo nascitur subire contemnentes, et in delicato otio sibi victum quaerere sub inepta laetitia saeculi eligentes, qui “menestralli” et quandoque “ludorum homines” vulgari eloquio nuncupantur, non quia tales sunt, sed quia opus Dei nostramque naturam conspicimus in eisdem, nostris domibus refectionis gratia aliquotiens toleremus,’ yet no money or goods convertible into money may be given them; ‘nec ad fabulas quas referunt, et quae in detractationibus, turpiloquio, scurrilitate consistunt, ullus voluntarium praebeat auditum, nec ad eas audiendas aures habeat prurientes, sed per obauditionem ab huiusmodi relatibus, quin potius latratibus, in quantum fieri poterit, excludantur, tamen nemo libenter invito referat auditori.’ They may, if they are not women, have their dole of bread, and keep peace from evil words. ‘Nec debet de huiusmodi personarum, quae infames sunt, laude, immo verius fraude, seu obloquio, aut alias vanae laudis praeconio, ecclesiasticus vir curare, cum nihil eo miserius sit praelato, qui luporum laudibus gloriatur.’ The statute is headed ‘De maledicis, adulatoribus, histrionibus, et detractoribus respuendis.’

[156] Thomas Walsingham, Gesta Abbatum S. Albani (ed. Riley, R. S. ii. 469) ‘illicita spectacula prorsus evitent’ (1326-35).

[157] J. T. Fowler, Memorials of Ripon Minster, ii. 68 (Surtees Soc.); the charge was that ‘vicarii, capellani, et caeteri ministri ... spectaculis publicis, ludibriis et coreis, immo teatricalibus ludis inter laicos frequentius se immiscent.’

[158] The Statutes, i. 5. 4, of St. Paul’s, as late as †1450, direct the beadles ‘quod menestrallos coram altaribus Virginis et Crucis indevote strepitantes arceant et eiiciant’ (W. S. Simpson, Register of St. Paul’s, 72).

[159] John of Salisbury, Polycraticus (†1159), i. 8 (P. L. cxcix. 406) ‘satius enim fuerat otiari quam turpiter occupari. Hinc mimi, salii vel saliares, balatrones, aemiliani, gladiatores, palaestritae, gignadii, praestigiatores, malefici quoque multi, et tota ioculatorum scena procedit.’

[160] Cf. Representations, s.v. London.

[161] R. Mannyng de Brunne (†1303), Handlyng Synne (ed. Furnivall), 148. ‘Here doyng ys ful perylous’ he translates William of Wadington’s ‘Qe unt trop perilus mester’; and tells a tale of divine judgement on ‘a mynstralle, a gulardous,’ who disturbed a priest at mass.