[1102] See Appendix Z.
[1103] Eadmer, Hist. Nov. 16. They exhort the King to appoint. He consents willingly; “Sed cunctis ad nutum regis pendentibus, prænunciavit ipse et concordi voce subsequitur acclamatio omnium, abbatem Anselmum tali honore dignissimum.”
[1104] I think we may for a moment turn from the oratio obliqua of Eadmer to the vivid little picture in William of Malmesbury; “Ille cubito sese attollens, ‘Hunc,’ ait, ‘sanctum virum Anselmum eligo,’ ingenti subsecuto fragore faventium.” One is reminded of the death-bed of Eadward, as drawn in the Tapestry. See N. C. vol. iii. p. 13, note.
[1105] Eadmer, u. s. “Cum raperetur ad regem, ut per virgam pastoralem investituram archiepiscopatus de manu ejus susciperet, toto conamine restitit, idque multis obsistentibus causis nullatenus fieri posse asseruit.”
[1106] “Accipiunt eum episcopi, et ducunt seorsum de multitudine.”
[1107] “Per tyrannidem istius hominis.”
[1108] “In Deo pro nobis intende, et nos secularia tua disponemus pro te.”
[1109] “Abbas sum monasterii regni alterius.” “Regnum” of course means Normandy, an inaccurate phrase, but one that we have had already (see above, [p. 25]).
[1110] “Nihil est omnino, non erit quod intenditis.”