[1621] Hist. Nov. 41. “Ut tribulationes quæ factæ sunt in illo post mortem venerandæ memoriæ Lanfranci ante introitum patris Anselmi parvipensæ sunt comparatione tribulationum quæ factæ sunt his diebus.”
[1622] See N. C. vol. iv. p. 359.
[1623] Eadmer (Hist. Nov. 35) describes the new building as “novum opus quod a majori turre in orientem tenditur, quodque ipse pater Anselmus inchoasse dinoscitur.” Its minute history must be studied in Gervase and Willis.
[1624] This was the time when Henry the First broke out into the fit of devout swearing of which I spoke in N. C. vol. v. p. 844; Ann. Osney, 1130; “Rex Henricus ecclesiam Christi Cantuariensis nobiliter dedicari fecit, adeo ut, coruscante luminaribus ecclesia, et singulis altaribus singulis episcopis deputatis, cum simul omnes inciperent canticum ‘Terribilis est locus iste,’ et classicum mirabiliter intonaret, rex illustris, præ lætitia se non capiens, juramento per mortem Domini regio affirmaret vere terribilem esse.”
[1626] “Salvo ordine meo.” See Herbert of Bosham, iii. 24, vol. iii. p. 273, Robertson.
[1627] The Archbishop enters the hall (“aula”), while the King is in “cœnaculo seorsum” (Herbert, iii. 37, vol. iii. p. 305). From pp. 307, 309 it appears that this cœnaculum was simply a solar or upper chamber; “Universis quotquot erant de cœnaculo ad domum inferiorem in qua nos eramus, descendentibus.” William Fitz-Stephen (vol. iii. p. 57) seems to speak of the hall as “camera;” cf. p. 50.
[1629] Will. Fitz-Steph. 58, vol. iii. p. 67. “A comitibus et baronibus suum exigit rex de archiepiscopo judicium. Evocantur quidam vicecomites et secundæ dignitatis barones, antiqui dierum, ut addantur eis et assint judicio.”